ខាងក្រោមនេះជា សេចក្ដីសង្ខេបជាភាសាខ្មែរ នៃសៀវភៅ

《ប្រវត្តិអ្នកភិរម្យភាសា អ៊ូ ហៅ ក្រមង៉ុយ》 ដែលសរសេរ និងចម្លងដោយ មី ឡងឌី



📘 សេចក្ដីសង្ខេបសៀវភៅ “ប្រវត្តិអ្នកភិរម្យភាសា អ៊ូ ហៅ ក្រមង៉ុយ”


👤 ជីវប្រវត្តិខ្លី

អ្នកភិរម្យភាសា អ៊ូ សៅ ង៉ុយ ឬហៅថា ក្រមង៉ុយ កើតប្រហែលឆ្នាំ ១៨៦៥ នៅភូមិអណ្ដូងស្តៅ ឃុំក្បាលបូល ស្រុកភ្នំសំពៅ ខេត្តកណ្តាល។ ឪពុកឈ្មោះ អ៊ូ ជាព្រះសង្ឃ និងម្ដាយឈ្មោះ សអៀង។ ក្រមង៉ុយជាកូនទីពីរ។

ក្រមង៉ុយបានចូលរៀននៅវត្តអងគ្បឹងចក ហើយបន្ទាប់មកបានបព្វជិតអាយុ២១ឆ្នាំ។ ក្នុងព្រះសង្ឃ សោកបានសិក្សាភាសាបាលី អត្ថធម៌ និងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ។


🎓 ការអប់រំ និងជីវភាព

បន្ទាប់ពីចាកចេញពីសង្ឃ ក្រមង៉ុយបានរស់ជាកសិករ និងជាគ្រូបង្រៀន។ សោកបានសរសេរគំនិតបណ្ដាញចិត្ត និងសម្រចៀងចាប៉ីដងវង ដើម្បីបង្រៀនប្រជាជនអំពីសីលធម៌ ការអប់រំ និងការរស់នៅល្អ។


🪶 ស្នាដៃសំខាន់ៗ

ក្រមង៉ុយមានស្នាដៃចម្បងជាច្រើន ដែលសរសេរជាបទកាព្យ និងចាប៉ីដងវង ដូចជា៖

  1. ចាប៉ីល្បើកថ្មី (១៩២២) – បង្ហាញពីជីវិតថ្មី និងការរីកចម្រើន។

  2. ចាប៉ីករកាលថ្មី (១៩២២) – ប្រាប់អំពីការផ្លាស់ប្តូររបស់សង្គម។

  3. សេចក្តីរលឹំកោសត្ដន៍ (១៩៣១) – ស្តីពីទុក្ខនៃសត្វ និងមនុស្ស។

  4. កាយកាព្យមរបសៅជនមរបុសមរបស្រី (ប្រហែល ១៩៣៥) – ស្តីពីកាតព្វកិច្ចសង្គម។

  5. បណ្ដាំក្រមង៉ុយ (១៩៣៥) – ជាបទបណ្ដាំនាំឲ្យប្រជាជនប្រកបដោយសីលធម៌។

ស្នាដៃទាំងនេះផ្ទុកន័យជ្រាលជ្រៅអំពី សីលធម៌ បុណ្យបាប ការគោរពឪពុកម្ដាយ ការអប់រំ និងសេចក្តីស្នេហាជាតិ។


🏅 កិត្តិយស និងសារសំខាន់

  • ក្រមង៉ុយត្រូវបានគេគោរពថាជា “អ្នកភិរម្យភាសា” (Phirum Phiasa) ឬជាអ្នកអធិប្បាយភាសាខ្មែរ។

  • ព្រះបាទស៊ីសូវត្ថិ និងស្ដេចសៀមបានផ្តល់កិត្តិយស និងពានរង្វាន់ដល់សោក។

  • ការសម្រចៀងរបស់សោកត្រូវបានកត់ត្រាទុក និងបន្តសម្តែងនៅពិធីជាតិ និងវប្បធម៌ខ្មែរ។


វេលាផុតជីវិត

ក្រមង៉ុយបានទទួលមរណភាពនៅប្រហែលឆ្នាំ ១៩៣៦ នៅអាយុប្រហែល ៧១ឆ្នាំ


🌾 មរតកវប្បធម៌

ស្នាដៃ និងពាក្យសម្រង់របស់ក្រមង៉ុយ បានក្លាយជាម៉ូតនៃការបង្រៀនសីលធម៌ ស្រឡាញ់ជាតិ និងការរស់នៅតាមព្រះធម៌។ នៅសាលារៀន និងកម្មវិធីវប្បធម៌ បទរបស់ក្រមង៉ុយត្រូវបានអាន និងច្រៀងដើម្បីបង្រៀនកុមារទាំងឡាយឲ្យស្រឡាញ់វប្បធម៌ខ្មែរ។


💬 សន្និដ្ឋាន

ក្រមង៉ុយ (អ៊ូ សៅ ង៉ុយ) ជាកវី និងគ្រូធម៌ដ៏ល្បីល្បាញរបស់ខ្មែរ។
ស្នាដៃរបស់សោកជាសិល្បៈបង្រៀនមនុស្សឲ្យមានសីលធម៌ ការគោរព ការអភិវឌ្ឍខ្លួន និងសេចក្តីស្រឡាញ់ជាតិ។


បើអស់លោកអ្នកចង់ដឹងអ្វីបន្ថែមទៀតសូម Comment សំណួរខាងក្រោម។

No comments:

Post a Comment